Το Costa Smeralda δεν αναπτύχθηκε τυχαία. Η Επιτροπή Αρχιτεκτονικής του ιδρύθηκε το 1962, στα ιδρυτικά χρόνια του έργου του Aga Khan, και το Consorzio Costa Smeralda τεκμηριώνει τα ίδια τα ιδρυτικά ονόματα: Jacques Couëlle, Luigi Vietti, Michele και Giancarlo Busiri Vici, Antonio Simon Mossa, Raymond Martin. Περισσότερα από εξήντα χρόνια αργότερα, τρία μητρώα που δημιουργήθηκαν την πρώτη δεκαετία εξακολουθούν να περιγράφουν το μεγαλύτερο μέρος του τι βρίσκεται μεταξύ Porto Cervo και Cala di Volpe.
Vietti: το μεσογειακό κολάζ
Το ύφος του Vietti είναι αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι απεικονίζουν: ασβεστωμένοι όγκοι κάτω από στέγες από τερακότα, καμάρες, λεπτομέρειες από ξύλο αρκεύθου, ολόκληρος ο όγκος ακανόνιστα, έτσι ώστε μια βίλα να μοιάζει με μικρό χωριουδάκι στην πλαγιά ενός λόφου αντί για ένα κτίριο. Το Consorzio πιστώνει στον Vietti το ξενοδοχείο Pitrizza και περιγράφει τη δουλειά του ως καλά καθορισμένη γεωμετρία σε διάλογο με τη φύση — το κολάζ είναι σύνθετο, όχι περιστασιακό.
Busiri Vici: λευκή γεωμετρία
Ο δεύτερος κατάλογος είναι πιο καθαρός: λευκοί κυβικοί όγκοι, επίπεδα επίπεδα, αιχμηρές γραμμές που τοποθετούνται απευθείας στον γρανίτη και στη θάλασσα, χωρίς κανένα από τα κοστούμια του χωριού. Συνδέεται πάνω από όλα με τον Michele Busiri Vici, τον οποίο το Consorzio πιστώνει το Hotel Romazzino και μια στενή μελέτη του τοπικού υλικού του Gallura. Τα σπίτια σε αυτό το ύφος διαβάζονται σύγχρονα ακόμα και όταν είναι δεκαετιών παλιάς.
Couëlle: πέτρα που καμπυλώνει
Το τρίτο είναι το πιο σπάνιο και το λιγότερο συμβατικό. Ο Jacques Couëlle, ένας Γάλλος γλύπτης-αρχιτέκτονας, έχτισε στρογγυλεμένους πέτρινους τοίχους και εσωτερικούς τύπους σπηλαίων, μορφές που ακολουθούν τις εξάρσεις από γρανίτη και όχι μια ευθεία γραμμή. Σχεδίασε το ξενοδοχείο Cala di Volpe, το οποίο ολοκληρώθηκε αργότερα από τον γιο του Savin, και οι βίλες του στο Monti Mannu, που τώρα έχουν ανατεθεί στον Δήμο του Arzachena, πρόκειται να φιλοξενήσουν το πρώτο Μουσείο του Costa Smeralda. Οι ιδιότητες οργανικής πέτρας είναι μια μικρή πισίνα, με ιδιαίτερη αίσθηση: ήσυχη, δροσερή, ασυνήθιστη.
Τίποτα από αυτά δεν είναι μόνο ιστορία. Ο Giancarlo Busiri Vici προήδρευσε της επιτροπής και, σύμφωνα με τον λογαριασμό του, η αναθεώρησή της ήταν υποχρεωτική — κάθε έργο που εξέταζε η επιτροπή ενώπιον του Δήμου Arzachena και της Εποπτείας του Sassari — και μερικές φορές πιο αυστηρό από το ένα. Εξήντα χρόνια μετά, σημειώνει το Consorzio, οι οδηγίες του εξακολουθούν να ακολουθούνται και να γίνονται σεβαστές. Αυτός ο έλεγχος είναι ο λόγος που η ακτή εξακολουθεί να διαβάζεται ως ένα μέρος, και γι' αυτό η αναζήτηση βίλας πρέπει να ξεκινά από το ύφος. Οι καταχωρήσεις σε αυτήν την ακτή περιγράφονται με βάση τον αριθμό των κρεβατοκάμαρων, την χωρητικότητα των επισκεπτών και την απόσταση από το νερό, με τιμές κυρίως κατόπιν αιτήματος. το αρχιτεκτονικό ύφος δεν εμφανίζεται σχεδόν ποτέ ως φίλτρο. Ωστόσο, αποφασίζει περισσότερο για τη διαμονή από ό,τι η κρεβατοκάμαρα - ένας οικισμός κολάζ, ένα λευκό γεωμετρικό σπίτι και ένα πέτρινο εσωτερικό Couëlle-school είναι τρεις διαφορετικές διακοπές - και το να γνωρίζεις ποια από αυτές απεικονίζεις, προτού υπάρξει κάποια σύντομη λίστα, είναι το ερώτημα που συντομεύει περισσότερο την αναζήτηση.